نسخه مناسب چاپ

پایگاه مركز اسناد انقلاب اسلامی - جنگ كه تمام می‌شود، تیم موشكی ایران كه حالا دیگر آب دیده و كارآزموده شده بودند، باید ایده‌ای بزرگ را عملیاتی می‌كردند، یعنی ساخت موشكی بالستیك و دوربرد.

از آنجایی كه در بهترین حالت، ایران فقط در دوران جنگ تعداد اندكی موشك بالستیك اسكاد بی با بردی حدود ۳۰۰ كیلومتر داشت؛ این، كار را برای حسن طهرانی مقدم فرمانده یگان موشكی سپاه پاسداران كمی سخت می‌كرد چرا كه هیچ الگویی غیر از یك موشك ساخت شوروی پیش رو نداشت.

اما با این وجود، او و تیم زبده و جوانش كه حالا دیگر با گذشت بیش از ۵ سال متخصص موشكی شده بودند، نا امید نشده و كار را آغاز می‌كنند تا اولا جای خالی ذخایر موشك‌های اسكادبی را پر كنند و ثانیا با تولید موشكی میان برد و بالستیك، در جهت تحقق آرزویی بزرگی گام بردارند.

هدف تیم موشكی آن روز ایران، دستیابی به بردی بود كه بتوان با آن مركزشهرهای مختلف اسرائیلی را هدف قرار داد و این كاری بس بزرگ اما شدنی بود.

كار از همان اوایل دهه ۷۰ آغاز شد و تیم موشكی سپاه توانست موشك شهاب ۱ و شهاب ۲ را با الگوگیری از موشك‌های بالستیك اسكادبی ولی با بردی بیشتر بسازد.

این خبر در آن دوران بسیار سر و صدا كرد اما هنوز كار اصلی باقی مانده بود و حسن طهرانی مقدم و تیمش نتوانسته بودند به برد هدف یعنی بیش از ۱۱۵۰ كیلومتر دست یابند.

نظرات شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

نظرات کاربران